Wiele osób, które stoją przed zmianą zawodową, zaczyna od tego samego miejsca:
od listy umiejętności, kompetencji, doświadczeń, zainteresowań.
To oczywiście jest niezwykle ważny krok.
Ale zazwyczaj – niewystarczający.
Bo choć taka lista może porządkować fakty, rzadko odpowiada na głębsze pytania:
Po co tu jestem?
Co ma wnosić moja obecność w tym miejscu, gdzie jestem?
Jaką potrzebę widzę w świecie, z miejsca mojego patrzenia, którą mogę zaadresować moimi zasobami?
Szeroka perspektywa zaczyna się tam, gdzie zamiast pytać wyłącznie:
„Co umiem?”
zaczynamy pytać:
„Co moje życie wnosi do świata?”
To, gdzie jesteś dzisiaj – twoja historia, wybory, kryzysy, miejsca zatrzymania – nie jest przypadkowe.
To wszystko mówi o Tobie więcej niż jakiekolwiek CV.
O twojej wrażliwości.
O tym, na co reagujesz.
O tym, co widzisz szybciej i głębiej niż inni.
Zmiana zawodowa, która ma sens, rodzi się z połączenia dwóch światów:
tego, czym dysponujesz – i tego, czego potrzebuje świat.
Twoje talenty nie istnieją w próżni.
One chcą służyć. Chcą krążyć. Chcą być użyteczne.
Jednocześnie jest jeszcze jeden, często pomijany obszar:
Twój wewnętrzny pejzaż.
Psychologia nazywa go schematami, przekonaniami, filtrami.
To one decydują o tym, co uznajesz za możliwe, a co „nie dla mnie”.
To przez nie oceniasz swoje pomysły, zanim zdążą dojrzeć.
To one potrafią sprawić, że realna zmiana wydaje się zbyt ryzykowna, zbyt późna albo zbyt śmiała.
Możesz mieć kompetencje, talent i pomysł,
a jednocześnie wewnętrzny głos, który mówi: „to się nie uda”, „inni są lepsi”, „to za dużo”.
Bez spotkania się z tym wewnętrznym krajobrazem, nawet najlepszy plan może utknąć w miejscu.
Dlatego zmiana zawodowa bardzo często staje się podróżą ku sobie.
Nie tylko ku nowej pracy, ale ku nowemu sposobowi bycia w relacji z własnymi możliwościami.
Ku rozpoznaniu schematów, które kiedyś chroniły, a dziś ograniczają.
Ku łagodnemu sprawdzaniu: co jest naprawdę moje, a co tylko przejęte z dawnych historii.
To proces –
raczej niż jedno olśnienie.
Ale kiedy zaczynasz widzieć siebie szerzej –
nie tylko jako zestaw umiejętności, lecz jako całość doświadczeń, wrażliwości i jakości-
zmiana przestaje być ucieczką.
Zaczyna być ruchem w stronę siebie.
Zaczyna mieć sens.
Pytania od serca:
- Gdybyś na chwilę przestał/a myśleć o tym, co umiesz, a zapytał/a: O czym jest moje życie – co by się pojawiło? Jakie doświadczenia, przejścia, kryzysy i radości ukształtowały to, kim jesteś dziś?
- W jakich momentach swojej pracy (obecnej lub przeszłej) czułaś, że to, co robisz, ma sens – nawet jeśli było trudne? Co dokładnie wtedy było żywe: relacja, pomoc innym, tworzenie, porządkowanie, towarzyszenie?
- Jakie przekonania lub schematy sprawiają, że niektóre drogi zawodowe wydają Ci się „nie dla mnie”? Czy to są fakty – czy raczej stare filtry, przez które patrzysz na swoje możliwości?
- Gdyby Twoja praca miała być wyrazem tego, kim jesteś, ale również odpowiedzią na oczekiwania świata – co musiałoby się w niej znaleźć?
Jaką jakością chciałabyś być obecna w swoim zawodowym życiu?
Jeśli stoisz na życiowym rozdrożu, zastanawiasz się co dalej i chcesz zbudować życie oparte na swoim Darze, zapraszam Cię do pobrania D.A.R.mowego e-booka „5 kroków do rozpoznania Twojego D.A.R.u”. Znajdziesz go na stronie: https://magdamoskal.com/5-krokow/.
Przekaż ten link również znajomej osobie, która sądzisz, że mogłaby z niego skorzystać.
Dbaj o siebie, bo jesteś Darem.
Magda