Jaka jesteś dla siebie, kiedy nie masz ochoty i energii na zrobienie tego, co uważasz, że „musisz” zrobić?
Pobłażliwa? Nie chce mi się, to nie robię. Im bardziej nie robię, tym bardziej mi się nie chce. Koniec końców, wpadam w inercję – nie chce mi się chcieć.
Nieustępliwa? Jestem zła na siebie, że mi się nie chce. Ewentualnie, czuję się zrezygnowana, że „znowu” mi się nie chce. Ostatecznie jednak ignoruję ten fakt i robię co muszę. Co jakiś czas przepłacam to chorobą, kiedy moje ciało już naprawdę nie może więcej „musieć”.
Empatyczna i wspierająca? Zamiast poddawać się lub stawać w opozycji do mojej części „nie chce mi się”, wchodzę z nią w dialog. Znajduję moment, w którym siadam spokojnie. Zamykam oczy. Daję sobie poczuć to, co odczuwam w ciele. Może to jest ból głowy, może spięte ramiona, może poczucie słabości we wszystkich mięśniach mojego ciała… Sprawdzam jakie emocje są w tych odczuciach ciała – może zmęczenie, może smutek, może złość… Daję sobie przestrzeń, żeby naprawdę poczuć to, co odczuwam.
- Jaka potrzeba kryje się pod tymi odczuciami i emocjami?
- Co próbuje Ci przekazać Twoje „nie chce mi się”?
- Co potrzebujesz i wybierasz zrobić? W jaki sposób, w jakim rytmie to zrobisz?
Nic mi się nie chce. Nie chce mi się jeździć konno, za dużo trzeba się ruszać; nie chce mi się chodzić, to za męczące; nie chce mi się kłaść, bo albo musiałbym leżeć dalej, a tego mi się nie chce, albo musiałbym wstać, a tego też mi się nie chce. Summa summarum nic mi się nie chce.
To, czego chcesz, i to, czego potrzebujesz, to dwie różne rzeczy.
Jeśli stoisz na życiowym rozdrożu i zastanawiasz się „Co dalej?”, zapraszam Cię do pobrania D.A.R.mowego e-booka „Odważ się na Siebie”, który znajdziesz na mojej stronie: https://magdamoskal.com
Dbaj o Siebie, bo jesteś Darem,
Magda