ODKRYJ I POKOCHAJ SIEBIE

Wszystko, czego dotykam, mnie zmienia. Książka, którą czytam przed snem. Film, który oglądam w niedzielę. Rozmowa, która trwała pięć minut. Scrollowanie. Posiłek. Relacja. Każde z tych spotkań zostawia ślad. Czasem mały, czasem większy niż myślałam. Nie wybieram świadomie, co mnie zmieni. Czytam i nie wiem, które zdanie wrośnie we mnie na lata. Oglądam i nie […]

Żadne dziecko nie przychodzi na świat z gotowym obrazem siebie. Na początku poznajemy siebie przez oczy innych ludzi. Patrzymy na twarze rodziców.Na ich reakcje.Na sposób, w jaki odpowiadają na naszą obecność. To trochę tak, jakbyśmy przeglądali się w pierwszych lustrach. Jeśli dziecko doświadcza zainteresowania, ciepła i uważności, stopniowo buduje w sobie poczucie: „Jestem ważna.”„Moje uczucia

Rozmawiamy same ze sobą. Nieustannie. Planujemy.Analizujemy.Układamy kolejne kroki. To ważna część wewnętrznego dialogu. Ale co jeśli jedyna? Ponieważ, można być bardzo zajętą rozmową ze sobą i jednocześnie niewiele o sobie wiedzieć. Można sprawnie organizować życie.Dowozić kolejne zadania.Rozwiązywać problemy. A jednocześnie nie zauważać, że od dawna jest w nas smutek.Albo zmęczenie.Albo tęsknota za czymś, na co nie

Czasem bardzo wcześnie uczymy się,że bezpieczeństwo znajduje się na zewnątrz nas. W nastrojach innych ludzi.W ich aprobacie.W byciu potrzebną.W tym, żeby dobrze wyczuwać atmosferę i odpowiednio się dostosować. I choć z zewnątrz może wyglądać to jak empatia,bardzo często pod spodem znajduje się coś dużo głębszego:oddanie innym swojego poczucia wartości. Można to nazwać „outsourcingiem własnej wartości”.Czyli

Integracja nie jest stanem idealnego spokoju, ani życia bez wewnętrznych konfliktów.To raczej moment, w którym ciało i umysł zaczynają być ze sobą w lepszym kontakcie. I ta harmonia pozwala poczuć realną ulgę, w napiętym zwyczajowo ciele. W harmonii pojawia się przestrzeń do utrzymania w sobie pozornych sprzeczności –bez natychmiastowego wybierania jednej strony. „W tej sferze życia

„Jesteśmy tym, co praktykujemy”, napisał kiedyś Richard Strozzi-Heckler. Bo nasze ciało cały czas czegoś się uczy przez powtarzanie. Jeśli codziennie praktykujesz pośpiech – ciało uczy się napięcia.Jeśli praktykujesz bycie dla wszystkich – ciało uczy się tłumić twoje emocje.Jeśli od lat funkcjonujesz w trybie przetrwania, spokój może wydawać się obcy.Nawet gdy bardzo go pragniesz. I właśnie

Jeśli zastanawiasz się czy czegoś chcesz, najprawdopodobniej tego nie chcesz. Gdyby twoje ciało oraz głowa były zgodne, nie miałabyś dylematu. Ponieważ jednak nauczyłyśmy się bardziej polegać na głowie, tkwimy w dylematach. Ciało mówi „nie”. Głowa znajduje argumenty na „tak”, żeby nie stracić okazji, żeby nie żałować… Ale, to co głowie wydaje się „świetną okazją” często

Dobra.Miła. Często używamy tych słów zamiennie, ale one nie prowadzą w to samo miejsce, ani z tego samego miejsca nie wychodzą. „Bycie miłą” bardzo często zaczyna się nie tyle w wolności, co w nieuświadomionej potrzebie. Potrzebie bycia lubianą.Potrzebie utrzymania spokoju.Potrzebie uniknięcia napięcia… Bo jako grzeczna dziewczynka, pewnie się nauczyłaś: Że kiedy jesteś miła – jest