PLANOWANIE ZMIANY

255. Coraz lepiej czuć. Życie nie zaczyna się po uzdrowieniu.

Kiedy ktoś pyta Cię, jak chciałabyś żyć, pewnie pojawia Ci się w głowie najlepszy możliwy scenariusz… Bo bez względu na treść naszych marzeń – każda z nas ma przecież inny pomysł na szczęście – wspólnym mianownikiem będzie najpewniej stan spełnienia i radości, którego oczekujemy w spełnionym marzeniu. Oczywiście, jest to w pełni zrozumiałe. Od tego […]

255. Coraz lepiej czuć. Życie nie zaczyna się po uzdrowieniu. Dowiedz się więcej »

253. Masz wpływ. Możesz coś zrobić. Nie musisz wiedzieć jak to się skończy.

Zdrowa sprawczość zaczyna się od rozróżnienia: Na co mam wpływ? Na co nie mam wpływu? I co mogę zrobić z tym, co jest? Można mieć niewielki wpływna okoliczności, a jednocześnie miećsilne poczucie sprawczości. Można mieć wiele możliwości,a czuć się bezsilną. Sprawczość nie jest kontrolą. Dlatego możesz wyznaczyć sobie celi naprawdę się w niego zaangażować, a

253. Masz wpływ. Możesz coś zrobić. Nie musisz wiedzieć jak to się skończy. Dowiedz się więcej »

251. Ból popycha dopóki wizja nie pociągnie. Jak działa zmiana.

Często tkwimy w sytuacjach życiowych, które są dla nas bolesne, bo ciężko nam ruszyć z miejsca, dopóki ból nie stanie się silniejszy od lęku przed zmianą. Ale zazwyczaj, gdy tylko ból na chwilę ustaje, wracamy do starego układu. Dlatego ból rośnie, kiedy zamiast wysłuchać co do nas mówi, zagłuszamy go. Ból potrzebuje zostać wysłuchany. Ból

251. Ból popycha dopóki wizja nie pociągnie. Jak działa zmiana. Dowiedz się więcej »

248. To nie jest prawda o Tobie. Niskie poczucie własnej wartości.

Gdzieś w dzieciństwiewzięliśmy za prawdę o sobiecoś, co wcale nią nie było. Reakcje innych.Ich zmęczenie.Ich oczekiwania.Ich brak czasu, żeby naprawdę na nas spojrzeć. I z tych okruchówzbudowaliśmy obraz siebie. Niskie poczucie własnej wartości nie jest diagnozą. To jest stara wersja historii o nas samych, zapisana w ciele. “Zdjęcie” z dzieciństwa przez deformujący filtr,które nosimy w

248. To nie jest prawda o Tobie. Niskie poczucie własnej wartości. Dowiedz się więcej »

244. Każde zakończenie jest zaproszeniem do czegoś większego. Nowe potrzebuje czasu.

Każdy początek wymaga wcześniejszego zakończenia. Niby oczywiste. A jednak większość z nas próbuje rozpocząć nowy etap, nie żegnając poprzedniego. Nową pracę, wciąż tęskniąc za starą. Nową relację, nadal rozmawiając w myślach z poprzednim partnerem. Nowy etap życia, nie puszczając części siebie, która przez lata pomagała przetrwać. Psychika słabo znosi takie „niedomknięte drzwi”, kiedy idziesz ku

244. Każde zakończenie jest zaproszeniem do czegoś większego. Nowe potrzebuje czasu. Dowiedz się więcej »

224. Strefa komfortu nie jest domem. O celowym dyskomforcie i wychodzeniu do nowego w zgodzie ze sobą.

Często mówimy sobie, że „żeby ruszyć z miejsca, trzeba wyjść ze strefy komfortu”.I coś w tym jest. Ale to zdanie – wyrwane z kontekstu naszego życia, historii i stanu układu nerwowego – potrafi zrobić więcej szkody niż dobra. Bo prawda jest bardziej złożona. Z jednej strony, wiele z nas utknęło w stanie ciepłego, przewidywalnego zamrożenia.Życie

224. Strefa komfortu nie jest domem. O celowym dyskomforcie i wychodzeniu do nowego w zgodzie ze sobą. Dowiedz się więcej »

223. Late bloomer – czyli późno rozkwitająca. O zgodzie na własny rytm życia.

Czasem pojawia się myśl, która boli bardziej niż chcemy przyznać:„Życie mi przepłynęło między palcami.”„Inni już żyją pełnią, a ja dopiero się orientuję, kim jestem.”„Na sens, spełnienie, odwagę – jest już za późno.” To przekonanie rzadko rodzi się z faktów.Częściej z porównań.Z patrzenia na cudze etapy życia jak na uniwersalny harmonogram.Z milczącej umowy społecznej, że coś

223. Late bloomer – czyli późno rozkwitająca. O zgodzie na własny rytm życia. Dowiedz się więcej »

221. Wychodzenie ze starych schematów. To ciekawość, nie presja, umożliwia zmiany.

Miałaś kiedyś doświadczenie utknięcia w błędnym kole, którego nie potrafiłaś uchwycić słowami?Wiedziałaś, że coś dla Ciebie nie działa.Potrafiłaś powiedzieć czego nie chcesz.Ale mentalne zrozumienie sytuacji, nie mówiąc już o wyjściu z niej, było poza twoim zasięgiem. I towarzysząca temu frustracja – cicha, sącząca się dzień po dniu,bardzo często – zupełnie nieświadomie – kierowana przeciwko sobie.Że znowu nie potrafię

221. Wychodzenie ze starych schematów. To ciekawość, nie presja, umożliwia zmiany. Dowiedz się więcej »

213. Przez jakie filtry patrzysz na siebie? Pytania zamiast afirmacji. Na ukojenie.

Czasem wydaje nam się, że widzimy siebie jasno.Że nasze przekonania o sobie są „obiektywne”.Że tak po prostu jest: taka jestem, taka nie jestem, do tego się nadaję, do tego nie. Ale to nie jest prawda.Nie widzimy siebie wprost.Widzimy siebie przez filtry – cienkie warstwy dawnych doświadczeń, słów, spojrzeń, zaniedbań, których doświadczyłyśmy.Filtry, które nie należą do

213. Przez jakie filtry patrzysz na siebie? Pytania zamiast afirmacji. Na ukojenie. Dowiedz się więcej »