PLANOWANIE ZMIANY

Często mówimy sobie, że „żeby ruszyć z miejsca, trzeba wyjść ze strefy komfortu”.I coś w tym jest. Ale to zdanie – wyrwane z kontekstu naszego życia, historii i stanu układu nerwowego – potrafi zrobić więcej szkody niż dobra. Bo prawda jest bardziej złożona. Z jednej strony, wiele z nas utknęło w stanie ciepłego, przewidywalnego zamrożenia.Życie […]

Czasem pojawia się myśl, która boli bardziej niż chcemy przyznać:„Życie mi przepłynęło między palcami.”„Inni już żyją pełnią, a ja dopiero się orientuję, kim jestem.”„Na sens, spełnienie, odwagę – jest już za późno.” To przekonanie rzadko rodzi się z faktów.Częściej z porównań.Z patrzenia na cudze etapy życia jak na uniwersalny harmonogram.Z milczącej umowy społecznej, że coś

Miałaś kiedyś doświadczenie utknięcia w błędnym kole, którego nie potrafiłaś uchwycić słowami?Wiedziałaś, że coś dla Ciebie nie działa.Potrafiłaś powiedzieć czego nie chcesz.Ale mentalne zrozumienie sytuacji, nie mówiąc już o wyjściu z niej, było poza twoim zasięgiem. I towarzysząca temu frustracja – cicha, sącząca się dzień po dniu,bardzo często – zupełnie nieświadomie – kierowana przeciwko sobie.Że znowu nie potrafię

Czasem wydaje nam się, że widzimy siebie jasno.Że nasze przekonania o sobie są „obiektywne”.Że tak po prostu jest: taka jestem, taka nie jestem, do tego się nadaję, do tego nie. Ale to nie jest prawda.Nie widzimy siebie wprost.Widzimy siebie przez filtry – cienkie warstwy dawnych doświadczeń, słów, spojrzeń, zaniedbań, których doświadczyłyśmy.Filtry, które nie należą do

Pieniądze dają swobodę, bezpieczeństwo, wybór – to przekaz kulturowy, który słyszymy od dzieciństwa. Wiele z nas wierzy, że im więcej zarabiamy, tym większą wolnością się cieszymy. I zdecydowanie pieniądze podtrzymują życie i są niezbędne do funkcjonowania. Natomiast, wysoko płatna praca, zwłaszcza dla dużych firm, może stać się złotą klatką – zarabiamy dużo, ale za cenę braku zgodności

W poprzednim blogu mówiłam o tym, że życie samo w sobie jest darem. Że jesteś darem nie tylko dla innych, ale też dla siebie. Dziś chcę Cię zaprosić jeszcze głębiej. Do doświadczenia tego, jak to jest – czuć dar w swoim ciele. Pamiętam pewien moment, kiedy wracałam do domu zmęczona po długim dniu, a kolejne

Kiedy myślę o darze, nie widzę wielkiego prezentu owiniętego w papier. Widzę codzienność. Widzę Ciebie, kiedy zaczynasz dzień i pytasz: co dziś chcę dać sobie? Widzę Ciebie, kiedy kończysz dzień i pytasz: co dziś wniosłam w życie innych? Dar zaczyna się w relacji do siebie.W tym, że potrafisz zauważyć swoje potrzeby, odpocząć, posłuchać ciała.Że umiesz

Wyobraź sobie poniedziałkowy poranek. Biuro budzi się do życia. Ktoś stuka w klawiaturę, ktoś inny głośno odbiera telefon. Na stole zostawiona kawa, w tle szum drukarki.Ty już po kilku minutach czujesz, że Twój organizm działa na najwyższych obrotach. Rejestrujesz napięcie w głosie kolegi, odnotowujesz drobny grymas szefowej, słyszysz rozmowę w drugim końcu pokoju, na którą

Widzę to często u osób, z którymi pracuję. Mają ogromne zasoby, ale nie zawsze potrafią je nazwać. A nawet jeżeli potrafią, to wątpią w ich wartość. Ale co ja właściwie mam do dania? Czy ktoś naprawdę tego potrzebuje? Jeśli będę chciał/a pracować robiąc to co daje mi satysfakcję, nie utrzymam się z tego. Niedawno moja Siostra

Pamiętam siebie jako młodą dziewczynę, w ogrodzie, przy moim rodzinnym domu, z książką w ręce: “Wieloryb nie może latać. O sztuce stawania się sobą” Maxa Lucado. Ta książka była moją kolejną nadzieją na to, że w końcu odpowiem sobie na pytanie “Kim jestem?”, które pojawiało się w mojej głowie od dziecka, w przeróżnych sytuacjach, żeby następnie zniknąć, pozostawiając mnie z