„W pływaku olimpijskim jest mały chłopiec, który jeszcze się nie nauczył pływać”. Nie jestem pewna od kogo usłyszałam to zdanie, chyba powiedział je Wayne Dyer, ale zostało ze mną do dzisiaj. Obrazowo wyraża, że ciało pamięta wszystko, czego doświadczyło w ciągu życia, a na naszą obecność dzisiaj, składają się również wszystkie poprzednie stadia naszego rozwoju.
Jaką dziewczynką byłaś? Ja podobno byłam żywym srebrem i nie przestawałam mówić. Uwielbiałam parówki, biedronki i zapach papieru. Sekcja dziecięca w bibliotece była dla mnie najmagiczniejszym ze wszystkich miejsc. Życie bohaterów książek toczyło się równolegle z moim i nie przeszkadzało mi zupełnie, że żyję w dwóch światach naraz. A wyglądałam tak:
Pamiętasz siebie jako małą dziewczynkę? Co wiesz o sobie z opowiadań innych? Co sama pamiętasz? Jaka byłaś? Co kochałaś? Czym żyłaś? Co było dla Ciebie trudne? Masz swoje zdjęcia z różnych okresów życia? Jaką siebie na nich widzisz? Co czujesz, kiedy na siebie patrzysz taką małą?
Są takie aspekty bycia dziewczynką, których za nic nie chciałabym utracić. Na przykład zadziwienie światem, szukanie piękna w szczegółach, miłość do prostych historyjek z ukrytą mądrością, radość z drobiazgów, gryzmolenie w notatnikach (moja miłość do papieru nie przeminęła), traktowanie życia jak niespodzianki… Ale są też takie aspekty mnie, nad którymi pracuję, żeby dojrzewały wraz z ubiegającymi latami. Stawanie do zarabiania i utrzymania pieniędzy, coraz bardziej dojrzałe emocjonalnie relacje (w tym ze sobą samą), mniej narcyzmu, więcej świadomej obecności, branie odpowiedzialności za podjęte w wolności decyzje…
Jeśli stoisz na życiowym rozdrożu i zastanawiasz się „Co dalej?”, zapraszam Cię do pobrania D.A.R.mowego e-booka „Odważ się na Siebie”, który znajdziesz na mojej stronie: https://magdamoskal.com
Dbaj o Siebie, bo jesteś Darem.
Magda