Nie stworzysz i nie utrzymasz wartościowego życia bez odpoczynku.
Odpoczynek nie jest brakiem aktywności.
Jest doświadczeniem, po którym organizm ma więcej energii niż wcześniej.
Można przez cały weekend leżeć na kanapie i wcale nie odpocząć.
Można godzinę spacerować po lesie i poczuć, że wróciło się do siebie.
Dlaczego?
Ponieważ odzyskiwanie energii nie odbywa się kiedy pozwalamy wypalonemu ciału zapaść się w siebie.
Odbywa się w harmonii pomiędzy odprężeniem, a uważnością.
Odpuszczenie to świadoma decyzja o rezygnacji z kontroli, walki i kurczowego trzymania się oczekiwań, przeszłości lub iluzji, że możemy zmienić innych.
Nie oznacza obojętności.
Oznacza przekierowanie energii z potrzeby kontroli na wewnętrzną regenerację.
Odprężenie dzieje się w ciele, w układzie nerwowym, kiedy odpuszczamy.
Rozluźniają się barki.
Szczęka przestaje być zaciśnięta.
Oddech pogłębia się.
Mięśnie puszczają.
Układ nerwowy przechodzi z mobilizacji do regulacji.
Nie można się zmusić do odprężenia.
Tak samo jak nie można zmusić się do zaśnięcia.
Ale możemy stworzyć warunki, w których odprężenie będzie miało szansę zaistnieć.
Dlaczego tak trudno odpoczywać?
Bo dla wielu osób odpoczynek… nie jest bezpieczny.
Jeżeli jako dziecko doświadczałaś, że:
odpoczynek = lenistwo,
nicnierobienie = krytyka,
spokój = za chwilę wydarzy się coś złego,
to twój układ nerwowy nauczył się, że mobilizacja daje większe poczucie bezpieczeństwa niż relaks.
Większość ludzi chce odpocząć.
Ale tak naprawdę potrzebuje… przestać się pilnować.
Pilnować swoich emocji.
Pilnować wizerunku.
Pilnować, żeby nikogo nie zawieść.
Pilnować, żeby wszystko było dobrze.
To jest ogromny wysiłek.
I jednocześnie nawyk, który trudno puścić.
Ale ciało, które czuje się bezpieczne, zaczyna odprężać się samo.
Co naprawdę reguluje układ nerwowy?
Wspierające regulację aktywności to między innymi:
regularny sen
rytmiczny ruch (spacer, taniec, pływanie)
świadomy oddech
kontakt z naturą
śmiech
muzyka
modlitwa lub medytacja
ciepło (koc, herbata, kąpiel)
bezpieczna relacja
dotyk
twórczość
Większość z tych rzeczy polega na doświadczaniu, nie osiąganiu czegokolwiek.
Ale samo stworzenie dobrych warunków nie zawsze wystarcza, żeby odpocząć.
Drugim elementem jest uważność.
Zdolność zauważania, co właśnie dzieje się we mnie.
Jakie myśli uruchamia mój umysł.
Czego się boję.
I czego w tej chwili najbardziej potrzebuję.
Odpoczynek, odpuszczenie i odprężenie zaczynają się wtedy, gdy twoje ciało coraz częściej doświadcza, że jest bezpieczne.
A umysł powoli uczy się mu wierzyć.
I być może, na początek, możesz zacząć od zauważania mikro-momentów, w których wszystko jest w porządku.
W których czujesz się spokojna.
W których możesz być wdzięczna za to co akurat się wydarza
– w Tobie i na zewnątrz Ciebie.
Pytania od serca:
- Co pomaga Ci wracać do miejsca w sobie, w którym nie musisz niczego udowadniać?
- Jak wyglądałby Twój dzisiejszy odpoczynek, gdybyś nie musiała na niego zasłużyć?
Jeśli stoisz na życiowym rozdrożu, zastanawiasz się co dalej i chcesz zbudować życie oparte na swoim Darze, zapraszam Cię do pobrania D.A.R.mowego e-booka „5 kroków do rozpoznania Twojego D.A.R.u”. Znajdziesz go na stronie: https://magdamoskal.com/5-krokow/.
Przekaż ten link również znajomej osobie, która sądzisz, że mogłaby z niego skorzystać.
Dbaj o siebie, bo jesteś Darem.
Magda