231. Wyjdź z poziomu przetrwania. O odwadze życia z poziomu sensu.

Duchowość od zawsze była dla mnie ważnym, głębszym wymiarem rzeczywistości, chociaż nie jestem osobą religijną. Święta traktuję nie tyle jako rytuał, ile jako moment zatrzymania przy tajemnicy Życia.Intencjonalną przestrzeń, w której mogę spojrzeć na życie szerzej, głębiej. Bo niezależnie od tego, w co wierzymy – święta niosą ze sobą symbole.A symbole mają niezwykłą moc – […]

231. Wyjdź z poziomu przetrwania. O odwadze życia z poziomu sensu. Read More »

230. Jak naprawdę się czujesz? O odwadze spotkania siebie.

Powinnam być spokojniejsza.Powinnam być bardziej wdzięczna.Powinnam być silniejsza.Powinnam już to mieć za sobą. “Powinnam…” – ciche, ale bolesne. I bardzo oddalające nas od tego, co naprawdę się w nas dzieje. Więc pozwól, że Cię zapytam: Jak sądzisz, że powinnaś się teraz czuć?A jak naprawdę się czujesz? Między tymi dwiema odpowiedziami często rozciąga się cała przestrzeń

230. Jak naprawdę się czujesz? O odwadze spotkania siebie. Read More »

229. Historia, której jeszcze nie widzisz. O cierpliwości do własnej drogi.

To wcale nie jest aż tak niespotykane, że co dziś wygląda jak błąd, za jakiś czas okazuje się brakującą częścią większej całości. Patrzymy na swoje życie z bliska – jak na jedną nić, więc trudno nam zobaczyć wzór, który się z niej tworzy. A gdyby na chwilę zaufać, że wszystko, co się wydarza, jest tylko jedną

229. Historia, której jeszcze nie widzisz. O cierpliwości do własnej drogi. Read More »

228. Nie jesteś skończoną historią. O procesie stawania się sobą.

Dzień Kobiet bywa świętem kwiatów, życzeń i uprzejmych gestów.To wszystko jest miłe. Ale być może jest to także dobry moment, żeby zadać sobie głębsze pytanie. Nie tylko o to, jaką kobietą jestem dziś.Ale także o to, jaką kobietą się staję. Psycholog i filozof Erich Fromm napisał kiedyś zdanie, które bardzo mnie poruszyło: „Najważniejszym zadaniem człowieka w życiu jest dać

228. Nie jesteś skończoną historią. O procesie stawania się sobą. Read More »

227. Odpowiedzi-alność. Sztuka odpowiadania na życie. O stawaniu do wyzwań i możliwości.

Słowo odpowiedzialność często brzmi ciężko.Jak coś, co trzeba unieść. A tymczasem, etymologicznie, w samym jego rdzeniu kryje się coś znacznie bardziej żywego. Odpowiedzialność to zdolność odpowiedzi – na życie. Nie tylko na to, co trudne.Również na to, co nowe.Na możliwości.Na zaproszenia, które życie nam składa. To zdolność powiedzenia:„Widzę, co się wydarza – i wybieram, jak chcę na to

227. Odpowiedzi-alność. Sztuka odpowiadania na życie. O stawaniu do wyzwań i możliwości. Read More »

226. “Najlepsza wersja siebie.” Kim już jesteś. O rozwoju, który nie oddala od siebie.

Wiele z nas dorastało z subtelnym, a czasem bardzo wyraźnym komunikatem: spójrz na zewnątrz.Na oczekiwania. Na normy. Na to, co „trzeba”, „wypada”, „jest dobrze widziane”. Uczyłyśmy się dostrajać. Spełniać. Poprawiać się.I ten sam mechanizm – często zupełnie nieświadomie – przenosimy później na relację z samą sobą. Zaczynamy wierzyć, że gdzieś w przyszłości czeka na nas „najlepsza wersja

226. “Najlepsza wersja siebie.” Kim już jesteś. O rozwoju, który nie oddala od siebie. Read More »

225. Czy ja to lubię, czy ja po prostu dobrze to robię? Co naprawdę chcesz robić w życiu?

Czasem mylimy to, co potrafimy, z tym, co jest nasze wrodzone. Zwłaszcza wtedy, gdy od dzieciństwa uczono nas wielu rzeczy „dla naszego dobra”.Gdy ktoś ważny uznał, że to się przyda.Że to da bezpieczeństwo.Że z tym będzie łatwiej w życiu. I być może często miało to jakieś racjonalne uzasadnienie.Tylko że… racjonalność nie zawsze oznacza zgodność z

225. Czy ja to lubię, czy ja po prostu dobrze to robię? Co naprawdę chcesz robić w życiu? Read More »

224. Strefa komfortu nie jest domem. O celowym dyskomforcie i wychodzeniu do nowego w zgodzie ze sobą.

Często mówimy sobie, że „żeby ruszyć z miejsca, trzeba wyjść ze strefy komfortu”.I coś w tym jest. Ale to zdanie – wyrwane z kontekstu naszego życia, historii i stanu układu nerwowego – potrafi zrobić więcej szkody niż dobra. Bo prawda jest bardziej złożona. Z jednej strony, wiele z nas utknęło w stanie ciepłego, przewidywalnego zamrożenia.Życie

224. Strefa komfortu nie jest domem. O celowym dyskomforcie i wychodzeniu do nowego w zgodzie ze sobą. Read More »

223. Late bloomer – czyli późno rozkwitająca. O zgodzie na własny rytm życia.

Czasem pojawia się myśl, która boli bardziej niż chcemy przyznać:„Życie mi przepłynęło między palcami.”„Inni już żyją pełnią, a ja dopiero się orientuję, kim jestem.”„Na sens, spełnienie, odwagę – jest już za późno.” To przekonanie rzadko rodzi się z faktów.Częściej z porównań.Z patrzenia na cudze etapy życia jak na uniwersalny harmonogram.Z milczącej umowy społecznej, że coś

223. Late bloomer – czyli późno rozkwitająca. O zgodzie na własny rytm życia. Read More »

222. Zmiana pracy jako podróż ku sobie. Dlaczego sama lista kompetencji nie wystarczy.

Wiele osób, które stoją przed zmianą zawodową, zaczyna od tego samego miejsca:od listy umiejętności, kompetencji, doświadczeń, zainteresowań.To oczywiście jest niezwykle ważny krok.Ale zazwyczaj – niewystarczający. Bo choć taka lista może porządkować fakty, rzadko odpowiada na głębsze pytania:Po co tu jestem? Co ma wnosić moja obecność w tym miejscu, gdzie jestem? Jaką potrzebę widzę w świecie,

222. Zmiana pracy jako podróż ku sobie. Dlaczego sama lista kompetencji nie wystarczy. Read More »