SENS I GŁĘBIA ŻYCIA

Kiedy siadam rano do medytacji i zamykam oczy, czasami po medytacji nie mam ochoty ich otwierać. Żeby nie patrzeć na to, co dzieje się obecnie w świecie.Na nagłówki. Na obrazy podziałów. Na język pełen agresji. Na napięcie, które zdaje się przenikać powietrze.Na planetę, która woła o troskę.Na ludzi, którzy coraz częściej działają z lęku, a […]

Zima nie jest zaplanowana przez naturę jako czas intensywnego działania.Ani zaproszeniem do przyspieszania, planowania na zapas i „brania się w garść”. Dzień krótszy od nocy jest jasnym wskazaniem na proporcję pomiędzy spoczynkiem, a aktywnością. Zima jest raczej czasem zbierania sił. Czasem zwolnionego rytmu. Czasem, w którym życie schodzi głębiej – do korzeni. W przyrodzie to

Duchowość zaczyna się tam, gdzie kończy się iluzja pełnej kontroli. Tak sądzę.Tam, gdzie przestajemy karać siebie za to, że nie ogarniamy, nie wiemy, nie przewidujemy.Gdzie pojawia się przestrzeń na coś większego niż nasze plany, napięcia i lęki. Przestrzeń, która jest żywą obecnością. W której istniejemy. Której jesteśmy nierozerwalną częścią. W pracy ze sobą duchowość nie

Są w naturze miejsca, które uczą nas czegoś, czego współczesność zdaje się nie pamiętać. Puszcza, w której wszystko dzieje się powoli.A w niej, grzybnia, niespiesznie rozgałęziająca swoje mikroskopijne struktury w potężną sieć.Ciepła, wilgotna ziemia, która nie spieszy się ani o sekundę, a jednak daje życie wszystkiemu, co rośnie na powierzchni. Głęboki reset jest właśnie taki.Jak

W codzienności łatwo jest uwierzyć, że trudności oznaczają, że coś poszło nie tak. Że to „zły znak”, „porażka”, „niepotrzebna komplikacja”. I szukać winnych – zarówno w sobie, jaki w innych. Ale kiedy spojrzymy głębiej, okazuje się, że wyzwania nie tyle przeszkadzają nam żyć, co kształtują nasz charakter. To kim jesteśmy i jak stajemy do życia.

„To nie powinno się wydarzyć.”„Dlaczego to spotyka właśnie mnie?”„Dlaczego znowu nie potrafię tego porządnie zrobić?”„Toooo byyyył błąd…” Czy te myśli brzmią znajomo? W tej, czy innej formie każdej z nas zapewne taka myśl kiedyś przeszła przez głowę. Myśli – osądy. Wobec siebie, innych, życia.Ich wspólnym mianownikiem jest przekonanie, że rzeczywistość nie powinna być taka, jaka jest.Że

Pieniądze nie dają wolności, ale mogą ją wspierać. Kiedy w BLOGU dwa tygodnie temu pisałam o wolności – która rodzi się z wewnętrznej spójności, z odpowiedzialności za własne stany – kilka osób odezwało się do mnie, że wszystko pięknie, ale… gdzie tu jest miejsce na pieniądze? I jeżeli to nie wybrzmiało odpowiednio w blogu o

Znasz ten stan, kiedy stare życie przestaje działać, a nowe jeszcze się nie pojawiło?Kiedy czujesz, że coś się kończy, ale nie wiesz jeszcze, co się zaczyna? Praca, relacje, codzienność – niby wszystko działa, ale w środku coś jakby cichnie. Przestrzeń pomiędzy.Czas, który może przynosić niepokój – bo nie daje pewności, tylko wnosi pewnego rodzaju dezorientację.Bo nie ma już

Jedna z moich klientek opowiadała, jak wyglądał jej ostatni grudzień w korporacji. Deadline za deadlinem, spotkania, presja wyników. Wszystko w Excelu, w tabelkach, w raportach. „Pracowałam automatycznie, jakbym to nie ja pracowała” – mówiła. W pewnym momencie podjęła się organizacji Szlachetnej Paczki w swojej firmie. Wahała się czy się w to angażować, bo czas miała

Trudno się winić za poszukiwanie przyjemności w życiu. Tak jesteśmy skonstruowani. Nasz układ nerwowy na poziomie podstawowym rozróżnia pomiędzy tylko dwoma opcjami – bezpieczne czy niebezpieczne? A poziom wyżej rozpatruje: skoro bezpieczne, to czy przyjemne, czy nieprzyjemne? W naszych fizjologicznych odruchach, szukamy bezpieczeństwa i przyjemności. Szerokiej drogi, często uczęszczanej, dobrze rozpoznanej i powszechnie zalecanej wszystkim rozsądnym.