SENS I GŁĘBIA ŻYCIA

To pierworodna miłość, a nie grzech pierworodny, jest prawdziwym fundamentem naszego życia. Taką tezę stawia w swojej książce „Original Love” (Pierworodna Miłość) Henry Shukman, mistrz zen, który uczy medytacji, jako drogi powrotu do swojego wewnętrznego domu. Taka zmiana perspektywy pozwala spojrzeć na siebie w zupełnie nowy sposób. Bez poczucia winy, które jest głęboko zakorzenione w […]

Każda z nas opowiada sobie historie o świecie, życiu, ludziach i o sobie samej. Opowiadamy je sobie najczęściej nieświadomie, za to z wielką regularnością. Historie takie jak: „świat jest trudnym miejscem do przetrwania”, „ludzie są okrutni”, „ciężko jest zarobić pieniądze”, „prowadzenie własnej firmy jest stresujące”, „mój szef jest niekompetentny” … Oczywiście, nie wszystkie historie, które

“Spojrzałam na moje życie z perspektywy i chociaż było dalekie od idealnego, w całym jego trudzie zaczęłam dostrzegać piękno.” Taką refleksją często dzielą się ze mną osoby, które na różnych etapach życia, często w trudnych jego okresach, miały czas i odwagę spojrzeć na swoją historię z nowej perspektywy. I pogodzić się, z tym jakie to życie było.

Zdarzył Ci się kiedyś moment zdumienia w życiu, w którym cisnęło Ci się na usta pytanie: „Jak ja do tego doszłam? Jakim cudem znalazłam się w takiej sytuacji życiowej?” Mnie zdarzały się momenty przebudzeń, w których dopiero po dłuższym czasie zmierzania w jakimś kierunku, orientowałam się, że nie o to mi w życiu chodziło. Zazwyczaj odbywało

Czasem bywa, że nie zauważamy w naszym życiu tego co jest w nim cenne, a co już jest w nim obecne. Nie zastanawiasz się zapewne na co dzień jak jesteś wdzięczna za powietrze, czy za wodę… Często umykają naszej uwadze nawet zrealizowane potrzeby z wyższych poziomów – relacje, sytuacje, aktywności, które wnoszą sens i poczucie

“Co muszę jeszcze dzisiaj zrobić?” Dzień zbliża się ku końcowi, a Ty przebiegasz wzrokiem listę zadań do zrobienia, z nadzieją, że nie zaliczysz żadnej wpadki, nic się nie zawali, bo czegoś nie dopilnowałaś? Jesteśmy tak przyzwyczajone do funkcjonowania w trybie “muszę” i “powinnam”, że często gubimy orientację i działając na autopilocie w podejmowaniu codziennych decyzji,

„Zaraz na początku życia ktoś powinien nam powiedzieć, że umieramy. Może wtedy żylibyśmy pełnią życia, w każdej minucie każdego dnia.” Michael Landon Życie w naszej cywilizacji wydaje się nieprzytomnie i bezrefleksyjnie gnać do przodu; a w życiu cywilizacji, nasze małe życia mkną szybko przed siebie w z góry ustalonym porządku – zamknięte w narzuconych systemach społecznych, kulturalnych

Poczucie przymusu wynosimy z wczesnych lat. Kiedy musiałyśmy być w sytuacjach, w towarzystwie osób, na które byłyśmy zdane, ponieważ byłyśmy zbyt małe, żeby podejmować decyzje np. o zmianie szkoły, zmianie miejsca zamieszkania… Tak więc, chcąc nie chcąc, stawiałyśmy się codziennie do tego, czego same dla siebie byśmy nie wybrały. Być może, teraz czas na zmianę.

W zeszłym tygodniu spotkała mnie niespodzianka. W sobotę odebrałam telefon od nieznanego mi numeru. Kobiecy głos w słuchawce potwierdził moje dane osobowe, po czym poinformował mnie, że ma dla mnie prezent, ale nie może zdradzić szczegółów. Po upewnieniu się, że będę w domu o określonej godzinie, nieznajoma radosnym głosem oświadczyła, że wszystkiego się dowiem, kiedy

Odwaga do bycia sobą i zabierania swojego miejsca w świecie. Zdarzają Ci się czasami sytuacje, w których toczysz wewnętrzną walkę pomiędzy „muszę to powiedzieć” i „wolę zachować ciszę”? Która z tych opcji zazwyczaj w Tobie wygrywa? Jak się potem czujesz? Struktura ludzkości, zwłaszcza od momentu powstania pierwszych cywilizacji – w Mezopotamii, Egipcie, Chinach, Indiach czy