228. Nie jesteś skończoną historią. O procesie stawania się sobą.

Dzień Kobiet bywa świętem kwiatów, życzeń i uprzejmych gestów.To wszystko jest miłe. Ale być może jest to także dobry moment, żeby zadać sobie głębsze pytanie. Nie tylko o to, jaką kobietą jestem dziś.Ale także o to, jaką kobietą się staję. Psycholog i filozof Erich Fromm napisał kiedyś zdanie, które bardzo mnie poruszyło: „Najważniejszym zadaniem człowieka w życiu jest dać […]

228. Nie jesteś skończoną historią. O procesie stawania się sobą. Dowiedz się więcej »

227. Odpowiedzi-alność. Sztuka odpowiadania na życie. O stawaniu do wyzwań i możliwości.

Słowo odpowiedzialność często brzmi ciężko.Jak coś, co trzeba unieść. A tymczasem, etymologicznie, w samym jego rdzeniu kryje się coś znacznie bardziej żywego. Odpowiedzialność to zdolność odpowiedzi – na życie. Nie tylko na to, co trudne.Również na to, co nowe.Na możliwości.Na zaproszenia, które życie nam składa. To zdolność powiedzenia:„Widzę, co się wydarza – i wybieram, jak chcę na to

227. Odpowiedzi-alność. Sztuka odpowiadania na życie. O stawaniu do wyzwań i możliwości. Dowiedz się więcej »

226. „Najlepsza wersja siebie.” Kim już jesteś. O rozwoju, który nie oddala od siebie.

Wiele z nas dorastało z subtelnym, a czasem bardzo wyraźnym komunikatem: spójrz na zewnątrz.Na oczekiwania. Na normy. Na to, co „trzeba”, „wypada”, „jest dobrze widziane”. Uczyłyśmy się dostrajać. Spełniać. Poprawiać się.I ten sam mechanizm – często zupełnie nieświadomie – przenosimy później na relację z samą sobą. Zaczynamy wierzyć, że gdzieś w przyszłości czeka na nas „najlepsza wersja

226. „Najlepsza wersja siebie.” Kim już jesteś. O rozwoju, który nie oddala od siebie. Dowiedz się więcej »

225. Czy ja to lubię, czy ja po prostu dobrze to robię? Co naprawdę chcesz robić w życiu?

Czasem mylimy to, co potrafimy, z tym, co jest nasze wrodzone. Zwłaszcza wtedy, gdy od dzieciństwa uczono nas wielu rzeczy „dla naszego dobra”.Gdy ktoś ważny uznał, że to się przyda.Że to da bezpieczeństwo.Że z tym będzie łatwiej w życiu. I być może często miało to jakieś racjonalne uzasadnienie.Tylko że… racjonalność nie zawsze oznacza zgodność z

225. Czy ja to lubię, czy ja po prostu dobrze to robię? Co naprawdę chcesz robić w życiu? Dowiedz się więcej »

224. Strefa komfortu nie jest domem. O celowym dyskomforcie i wychodzeniu do nowego w zgodzie ze sobą.

Często mówimy sobie, że „żeby ruszyć z miejsca, trzeba wyjść ze strefy komfortu”.I coś w tym jest. Ale to zdanie – wyrwane z kontekstu naszego życia, historii i stanu układu nerwowego – potrafi zrobić więcej szkody niż dobra. Bo prawda jest bardziej złożona. Z jednej strony, wiele z nas utknęło w stanie ciepłego, przewidywalnego zamrożenia.Życie

224. Strefa komfortu nie jest domem. O celowym dyskomforcie i wychodzeniu do nowego w zgodzie ze sobą. Dowiedz się więcej »

223. Late bloomer – czyli późno rozkwitająca. O zgodzie na własny rytm życia.

Czasem pojawia się myśl, która boli bardziej niż chcemy przyznać:„Życie mi przepłynęło między palcami.”„Inni już żyją pełnią, a ja dopiero się orientuję, kim jestem.”„Na sens, spełnienie, odwagę – jest już za późno.” To przekonanie rzadko rodzi się z faktów.Częściej z porównań.Z patrzenia na cudze etapy życia jak na uniwersalny harmonogram.Z milczącej umowy społecznej, że coś

223. Late bloomer – czyli późno rozkwitająca. O zgodzie na własny rytm życia. Dowiedz się więcej »

222. Zmiana pracy jako podróż ku sobie. Dlaczego sama lista kompetencji nie wystarczy.

Wiele osób, które stoją przed zmianą zawodową, zaczyna od tego samego miejsca:od listy umiejętności, kompetencji, doświadczeń, zainteresowań.To oczywiście jest niezwykle ważny krok.Ale zazwyczaj – niewystarczający. Bo choć taka lista może porządkować fakty, rzadko odpowiada na głębsze pytania:Po co tu jestem? Co ma wnosić moja obecność w tym miejscu, gdzie jestem? Jaką potrzebę widzę w świecie,

222. Zmiana pracy jako podróż ku sobie. Dlaczego sama lista kompetencji nie wystarczy. Dowiedz się więcej »

221. Wychodzenie ze starych schematów. To ciekawość, nie presja, umożliwia zmiany.

Miałaś kiedyś doświadczenie utknięcia w błędnym kole, którego nie potrafiłaś uchwycić słowami?Wiedziałaś, że coś dla Ciebie nie działa.Potrafiłaś powiedzieć czego nie chcesz.Ale mentalne zrozumienie sytuacji, nie mówiąc już o wyjściu z niej, było poza twoim zasięgiem. I towarzysząca temu frustracja – cicha, sącząca się dzień po dniu,bardzo często – zupełnie nieświadomie – kierowana przeciwko sobie.Że znowu nie potrafię

221. Wychodzenie ze starych schematów. To ciekawość, nie presja, umożliwia zmiany. Dowiedz się więcej »

220. Ja widzę Cię inaczej, niż Ty siebie czujesz. Zanim porównasz się z innymi…

Czasem patrzę na ludzi i widzę w nich coś, czego oni sami zupełnie nie dostrzegają.  Spokój, mądrość, wrażliwość, siłę…  Widzę potencjał, który nie pcha się na scenę, a jednak jest obecny. Namacalnie obecny. I bardzo często słyszę wtedy w odpowiedzi:„Naprawdę? Ja tego tak nie czuję.” Bo to, jak siebie czujemy, rzadko bierze się z obiektywnego

220. Ja widzę Cię inaczej, niż Ty siebie czujesz. Zanim porównasz się z innymi… Dowiedz się więcej »

219. W świecie pełnym chaosu. Przystanie, które dają siłę.

Kiedy siadam rano do medytacji i zamykam oczy, czasami po medytacji nie mam ochoty ich otwierać. Żeby nie patrzeć na to, co dzieje się obecnie w świecie.Na nagłówki. Na obrazy podziałów. Na język pełen agresji. Na napięcie, które zdaje się przenikać powietrze.Na planetę, która woła o troskę.Na ludzi, którzy coraz częściej działają z lęku, a

219. W świecie pełnym chaosu. Przystanie, które dają siłę. Dowiedz się więcej »