218. Wewnętrzny dom na nadchodzący rok. O intencji jako stanie bycia, z którego wyrasta naturalne działanie.

Zima nie jest zaplanowana przez naturę jako czas intensywnego działania.Ani zaproszeniem do przyspieszania, planowania na zapas i „brania się w garść”. Dzień krótszy od nocy jest jasnym wskazaniem na proporcję pomiędzy spoczynkiem, a aktywnością. Zima jest raczej czasem zbierania sił. Czasem zwolnionego rytmu. Czasem, w którym życie schodzi głębiej – do korzeni. W przyrodzie to […]

218. Wewnętrzny dom na nadchodzący rok. O intencji jako stanie bycia, z którego wyrasta naturalne działanie. Dowiedz się więcej »

217. Duchowość w pracy ze sobą. Między kontrolą, a zaufaniem temu, co większe ode mnie.

Duchowość zaczyna się tam, gdzie kończy się iluzja pełnej kontroli. Tak sądzę.Tam, gdzie przestajemy karać siebie za to, że nie ogarniamy, nie wiemy, nie przewidujemy.Gdzie pojawia się przestrzeń na coś większego niż nasze plany, napięcia i lęki. Przestrzeń, która jest żywą obecnością. W której istniejemy. Której jesteśmy nierozerwalną częścią. W pracy ze sobą duchowość nie

217. Duchowość w pracy ze sobą. Między kontrolą, a zaufaniem temu, co większe ode mnie. Dowiedz się więcej »

216. Daj sobie żyć. Głęboki reset i sensowne działanie.

Są w naturze miejsca, które uczą nas czegoś, czego współczesność zdaje się nie pamiętać. Puszcza, w której wszystko dzieje się powoli.A w niej, grzybnia, niespiesznie rozgałęziająca swoje mikroskopijne struktury w potężną sieć.Ciepła, wilgotna ziemia, która nie spieszy się ani o sekundę, a jednak daje życie wszystkiemu, co rośnie na powierzchni. Głęboki reset jest właśnie taki.Jak

216. Daj sobie żyć. Głęboki reset i sensowne działanie. Dowiedz się więcej »

215. Niewidzialna praca. Największa zmiana zachodzi po cichu.

Czasem wydaje nam się, że nic wielkiego nie robimy.Że dni mijają na ogarnianiu rzeczy „oczywistych”: domu, pracy, dzieci, codziennych obowiązków, emocji innych ludzi, relacji, planów i spraw, które przecież „ktoś musi zrobić”. Ta praca nie pojawia się na listach sukcesów. Nie ma za nią gratulacji, ani statuetek. Nie widać jej na zdjęciach, w raportach rocznych,

215. Niewidzialna praca. Największa zmiana zachodzi po cichu. Dowiedz się więcej »

214. Tu i teraz, gdzie rodzi się siła. Bycie obecną nas kształtuje.

W codzienności łatwo jest uwierzyć, że trudności oznaczają, że coś poszło nie tak. Że to „zły znak”, „porażka”, „niepotrzebna komplikacja”. I szukać winnych – zarówno w sobie, jaki w innych. Ale kiedy spojrzymy głębiej, okazuje się, że wyzwania nie tyle przeszkadzają nam żyć, co kształtują nasz charakter. To kim jesteśmy i jak stajemy do życia.

214. Tu i teraz, gdzie rodzi się siła. Bycie obecną nas kształtuje. Dowiedz się więcej »

213. Przez jakie filtry patrzysz na siebie? Pytania zamiast afirmacji. Na ukojenie.

Czasem wydaje nam się, że widzimy siebie jasno.Że nasze przekonania o sobie są „obiektywne”.Że tak po prostu jest: taka jestem, taka nie jestem, do tego się nadaję, do tego nie. Ale to nie jest prawda.Nie widzimy siebie wprost.Widzimy siebie przez filtry – cienkie warstwy dawnych doświadczeń, słów, spojrzeń, zaniedbań, których doświadczyłyśmy.Filtry, które nie należą do

213. Przez jakie filtry patrzysz na siebie? Pytania zamiast afirmacji. Na ukojenie. Dowiedz się więcej »

212. To, że istnieję znaczy, że jestem ważna. O budowaniu poczucia własnej wartości od wewnątrz.

Często mylimy wiarę w siebie z poczuciem własnej wartości. Wiara w siebie opiera się na działaniu — na tym, że coś potrafię, że umiem coś zrobić dobrze. Poczucie własnej wartości nie potrzebuje dowodów.Nie potrzebuje osiągnięć, potwierdzeń, pochwał.Jest spokojną, głęboką pewnością, że jestem dobra, bo jestem. Wielu z nas, dorosłych, którzy niosą w sobie historie emocjonalnego zaniedbania,

212. To, że istnieję znaczy, że jestem ważna. O budowaniu poczucia własnej wartości od wewnątrz. Dowiedz się więcej »

211. Kiedy „po staremu” nie działa. O obecności i przestrzeni na nowe.

„To nie powinno się wydarzyć.”„Dlaczego to spotyka właśnie mnie?”„Dlaczego znowu nie potrafię tego porządnie zrobić?”„Toooo byyyył błąd…” Czy te myśli brzmią znajomo? W tej, czy innej formie każdej z nas zapewne taka myśl kiedyś przeszła przez głowę. Myśli – osądy. Wobec siebie, innych, życia.Ich wspólnym mianownikiem jest przekonanie, że rzeczywistość nie powinna być taka, jaka jest.Że

211. Kiedy „po staremu” nie działa. O obecności i przestrzeni na nowe. Dowiedz się więcej »

210. Zaufanie jest lekiem na lęk. O małych cudach i współpracy z Życiem.

Czasem wydaje nam się, że wszystko zależy od nas.Że jeśli tylko wystarczająco się postaramy – życie się ułoży.Planujemy, analizujemy, kontrolujemy.I choć to daje chwilowe poczucie bezpieczeństwa, w środku czujemy napięcie.Jakbyśmy ciągle próbowały utrzymać w dłoniach rzekę. A może jest odwrotnie?Może to życie trzyma nas? „Życie ma Cię w swoich dłoniach.Rozluźnij się.Jesteś utrzymywana.Jesteś wspierana.”– Kate Northrup

210. Zaufanie jest lekiem na lęk. O małych cudach i współpracy z Życiem. Dowiedz się więcej »