„Uznaj wartość światła, które nosisz w sobie.” Adyashanti Jedną z moich ukochanych „towarzyszek w drodze” jest Tara Brach, nauczycielka medytacji buddyjskiej, autorka i twórczyni metody pracy z emocjami RAIN. Tara ma ogromny dar do przekazywania swojej wiedzy i mądrości w ciekawy sposób, z dużą dozą poczucia humoru. Używa wielu anegdotek i historii, w których znajduje

„Spróbuj celebrować siebie, zamiast się ciągle naprawiać.” Danielle LaPorte WYCHODZENIE Z MARTWYCH PUNKTÓW i nieustająca praca nad sobą dla niektórych z nas mogą stać się trybem domyślnym życia. Życie oczywiście jest drogą, w którą wpisany jest rozwój i dojrzewanie. Natomiast, jeśli nasza droga nie wychodzi z miejsca akceptacji siebie i naszej rzeczywistości, ale jest motywowana

Każda długa podróż na jakimś etapie przynosi znużenie, zmęczenie i zniechęcenie. Podróż przez życie nie jest wyjątkiem. Najtrudniejsze są momenty, kiedy tracisz cierpliwość do samej siebie – do swoich ograniczonych możliwości. Kiedy masz poczucie, że utknęłaś w życiu, mimo że od jakiegoś czasu szukasz drogi, pracujesz nad sobą, rozwijasz się, a obiektywnie realia Twojego życia

Życie to relacje. Jakość naszego życia jest bezpośrednio związana z jakością relacji jakie budujemy – ze sobą, z ludźmi, ze światem, z Bogiem / Siłą Wyższą… A kluczową kwestią w sposobie w jaki budujemy nasze relacje, jest miejsce i rola jakie przypisujemy sobie w każdej z tych relacji. A dokładnie to, czy czujemy swoją wartość

Nasze poczucie bezpieczeństwa w świecie wynosimy z naszej pierwszej relacji – z rodzicami. Tą relację przenosimy później domyślnie na inne relacje w naszym życiu. Jako dzieci, w tej pierwotnej relacji, uczymy się czy możemy ufać ludziom, czy świat jest dobrym miejscem do życia. Jeśli nie czujemy się bezpieczne, zaczynamy tworzyć mechanizmy obronne, które pomagają nam

W idealnym układzie… kiedy dziecko przychodzi na świat, jego dojrzali emocjonalnie opiekunowie, tworzą dla niego przestrzeń, żeby mogło się bez przeszkód rozwijać. Oznacza to, że opiekunowie mają swoje potrzeby zaspokojone w wystarczającym stopniu, żeby móc empatycznie dostroić się do potrzeb dziecka, które mają pod opieką. Potrafią budować dla dziecka bezpieczny świat, czytając pozawerbalne sygnały wysyłane