ODKRYJ I POKOCHAJ SIEBIE

„Wiedząc, jak właściwie chcesz się czuć, jest najpotężniejszą formą jasności, jaką możesz mieć. Generowanie tych uczuć jest najpotężniejszą twórczą rzeczą, jaką możesz zrobić ze swoim życiem. Nie tylko potrzebujemy umieścić nasze uczucia w sercu naszych ambicji, ale potrzebujemy również realizować nasze pragnienia w sposób, który manifestuje życie, a nie uszczupla duszę. Sztywna pogoń za realizacją […]

To czego chcemy, niekoniecznie jest tym samym czego potrzebujemy. Często chcemy dla siebie rzeczy, wydarzeń, sukcesów na które pomysły czerpiemy „z głowy”.  A nasze głowy są uwarunkowane przez kulturę, rodzinę oraz przekazy społeczne, w których się wychowywałyśmy i funkcjonujemy. Z tego powodu zdarza się nam ugrzęznąć na długie lata w pracy i sposobie życia, które

Stałam z oczami wzniesionymi do nieba w geście niezadowolenia… „Znowu?” – myślałam z głęboką dezaprobatą. Pamiętasz jak to było w szkole podstawowej na lekcji w-f, kiedy trzeba było podzielić klasę na grupy do gry zespołowej? Nauczyciel(ka) wskazywała dwie osoby, które zostawały kapitanami swoich drużyn i miały z pozostałej części klasy dobierać sobie graczy. Po jednej

To jest blog dla osób o mocnych nerwach i słabych granicach, które mają dość życia kosztem własnych potrzeb, po to żeby innym było wygodnie. Historia, którą chcę dzisiaj przytoczyć może być dla Ciebie mocna. Zwłaszcza, jeśli jesteś wysoko-wrażliwa. Chociaż być może właśnie Ty potrzebujesz ją usłyszeć. Zastanawiałam się czy w ogóle ją przytaczać, ale mnie

Od czasu jak zaczęłam ostatnio trochę odświeżać mój francuski, mam poczucie, że nie mogę ufać żadnemu językowi obcemu w kwestii rodzajów:) Wiesz, że słowo „bank” w języku francuskim jest rodzaju żeńskiego? Tak samo jak „samochód”, „plakat” i „sklep spożywczy”!  To „francuskie” zdziwienie rodzajami rozlało mi się na całe życie. Uderzyło mnie to jak czasami nieoczywista

Asia ma ogromny dylemat. Pracuje na etacie, z którego nie potrafi zrezygnować. Etat daje jej wynagrodzenie, z którego może się utrzymać. Rezygnacja z pracy w tej chwili nie wchodzi w rachubę. Takie przynajmniej ma przekonanie. Zresztą, co innego miałaby robić? Przecież nie ma w sobie żadnego potencjału, ani specjalnych uzdolnień. Co prawda, w szkole zawsze